2007年08月03日 (金) | 編集 |
ทำไมกันนะ ถึงเป็นแบบนี้ .....
สุดท้ายก็ต้องเลิกกัน .. คำพูดคำนั้นของเธอ
"ไม่ได้รักชั้นเหมือนเดิมแล้ว" เจ็บชะมัดเลยนะ
ถ้ายังคบกันต่อไป ก็มีแต่ชั้นที่เจ็บอยู่คนเดียวอยู่แล้ว
เพราะฉะนั้น ชั้นคงต้องตัดใจ และปล่อยเธอไปหาคนที่ดีกว่าชั้น
ชั้นน่ะยิ่งคิดกี่ครั้ง ก็ยังโทษตัวเองอยู่เสมอ
ว่าตัวเองไม่เคยดีพอจริงๆ ไม่เคยดีพอสำหรับใครเลย
ชั้นไม่มีอะไรดีซักอย่างจริงๆ ชั้นน่ะชอบทำตัวให้น่าเบื่อเสมอ
ไม่รู้สินะ ความคิดมันคงต่างกัน จะให้มันมาตรงกันเป๊ะไม่ได้หรอก
อกหักอีกครั้ง ครั้งนี้มันเจ็บกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลยนะ
1 ปีที่ผ่านมา ทำให้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
บางทีก็ทำให้รู้สึกว่า ยังมีคนอยากดูแลเราขนาดนี้เลย
มันทำให้ชั้นรู้สึกไม่ไร้ค่า ... แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้วล่ะ
ก็คงต้องกลับมาอยู่คนเดียว ความเหงามันจะมาอีกแล้วสินะ
ถึงจะมีเพื่อนอยู่รอบข้างมากมาย แต่มันก็เหงา
เหงาซะจน ... เหมือนไม่มีใครอยู่ข้างๆเลยด้วยซ้ำ
ที่ชั้นทำเหมือนไม่เป็นอะไร .... แต่สุดท้ายชั้นก็เป็นคนอ่อนแอที่สุดอยู่ดี
ก็หวังว่า จะลุกขึ้นมาอีกได้ กลับมาเป็นชั้นคนเดิมได้อีก
แต่ตอนนี้ ทุกวันชั้นก็ยังร้องไห้กับเรื่องเดิมๆ
ชั้นน่ะ อ่อนแอเนอะ น่าหัวเราะชะมัด
จะให้ชั้นกลับไปเป็นเพื่อนเธอได้ มันคงต้องใช้เวลาหน่อยนะ
แต่ชั้นเคยให้สัญญาไว้กับเธอแล้วนี่นะ จะทำตามสัญญา
คุยกับเธอทุกครั้งความรู้สึกอึดอัดมันยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ชั้นไม่ได้พูดจาแบบเดิมอีกแล้ว ไม่มีแล้วคำพูดหวานๆแบบนั้น
ตอนนี้ได้แต่พูดห้วนๆเหมือนเวลาคุยกับเพื่อนทุกคน
ชั้นได้ยินเธอหลุดคำนั้นมานะ ได้ยินก็ตกใจ แต่สุดท้ายเธอก็คงเอะใจพอดี
เลยกลับมาเรียกตามปกติ ใจหายเลยนะ ได้ยินคำนั้นน่ะ
คงไม่ได้ยินจากปากเธออีกแล้วใช่มั้ย ??
ฝากทิกกึ๋ยด้วยนะ อย่าทิ้งมันล่ะ ชั้นก็จะเก็บของที่เทอให้ไว้อย่างดี
ทุกอย่าง .... จะเก็บมันไว้ตลอดไป ....
ความทรงจำดีๆทั้งหมดชั้นจะเก็บมันไว้
แต่ถ้าคิดถึงมัน ชั้นก็จะร้องไห้อีก ไม่รู้ว่าอีกกี่ครั้ง ...
ขอให้เธอมีความสุขมากๆนะ เธอได้อิสระเต็มที่แล้ว
ไม่มีชั้นมาคอยผูกเธอไว้แล้วนี่นา ดูแลตัวเองด้วยนะ
ไม่มีชั้นมาคอยดูแลแทบทุกอย่างให้เธอแล้ว
อยู่กับเพื่อนให้สนุกล่ะ ชั้นจะอยู่ห่างๆตรงนี้ รอดูเธอมีความสุขแล้วกันนะ
ส่วนชั้นก็คงต้องเดินต่อไป ด้วยแรงของตัวเอง ....
ขอบคุณนะไผ่ ขอบคุณจริงๆ ^^
สุดท้ายก็ต้องเลิกกัน .. คำพูดคำนั้นของเธอ
"ไม่ได้รักชั้นเหมือนเดิมแล้ว" เจ็บชะมัดเลยนะ
ถ้ายังคบกันต่อไป ก็มีแต่ชั้นที่เจ็บอยู่คนเดียวอยู่แล้ว
เพราะฉะนั้น ชั้นคงต้องตัดใจ และปล่อยเธอไปหาคนที่ดีกว่าชั้น
ชั้นน่ะยิ่งคิดกี่ครั้ง ก็ยังโทษตัวเองอยู่เสมอ
ว่าตัวเองไม่เคยดีพอจริงๆ ไม่เคยดีพอสำหรับใครเลย
ชั้นไม่มีอะไรดีซักอย่างจริงๆ ชั้นน่ะชอบทำตัวให้น่าเบื่อเสมอ
ไม่รู้สินะ ความคิดมันคงต่างกัน จะให้มันมาตรงกันเป๊ะไม่ได้หรอก
อกหักอีกครั้ง ครั้งนี้มันเจ็บกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลยนะ
1 ปีที่ผ่านมา ทำให้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
บางทีก็ทำให้รู้สึกว่า ยังมีคนอยากดูแลเราขนาดนี้เลย
มันทำให้ชั้นรู้สึกไม่ไร้ค่า ... แต่ตอนนี้มันไม่มีแล้วล่ะ
ก็คงต้องกลับมาอยู่คนเดียว ความเหงามันจะมาอีกแล้วสินะ
ถึงจะมีเพื่อนอยู่รอบข้างมากมาย แต่มันก็เหงา
เหงาซะจน ... เหมือนไม่มีใครอยู่ข้างๆเลยด้วยซ้ำ
ที่ชั้นทำเหมือนไม่เป็นอะไร .... แต่สุดท้ายชั้นก็เป็นคนอ่อนแอที่สุดอยู่ดี
ก็หวังว่า จะลุกขึ้นมาอีกได้ กลับมาเป็นชั้นคนเดิมได้อีก
แต่ตอนนี้ ทุกวันชั้นก็ยังร้องไห้กับเรื่องเดิมๆ
ชั้นน่ะ อ่อนแอเนอะ น่าหัวเราะชะมัด
จะให้ชั้นกลับไปเป็นเพื่อนเธอได้ มันคงต้องใช้เวลาหน่อยนะ
แต่ชั้นเคยให้สัญญาไว้กับเธอแล้วนี่นะ จะทำตามสัญญา
คุยกับเธอทุกครั้งความรู้สึกอึดอัดมันยิ่งเพิ่มมากขึ้น
ชั้นไม่ได้พูดจาแบบเดิมอีกแล้ว ไม่มีแล้วคำพูดหวานๆแบบนั้น
ตอนนี้ได้แต่พูดห้วนๆเหมือนเวลาคุยกับเพื่อนทุกคน
ชั้นได้ยินเธอหลุดคำนั้นมานะ ได้ยินก็ตกใจ แต่สุดท้ายเธอก็คงเอะใจพอดี
เลยกลับมาเรียกตามปกติ ใจหายเลยนะ ได้ยินคำนั้นน่ะ
คงไม่ได้ยินจากปากเธออีกแล้วใช่มั้ย ??
ฝากทิกกึ๋ยด้วยนะ อย่าทิ้งมันล่ะ ชั้นก็จะเก็บของที่เทอให้ไว้อย่างดี
ทุกอย่าง .... จะเก็บมันไว้ตลอดไป ....
ความทรงจำดีๆทั้งหมดชั้นจะเก็บมันไว้
แต่ถ้าคิดถึงมัน ชั้นก็จะร้องไห้อีก ไม่รู้ว่าอีกกี่ครั้ง ...
ขอให้เธอมีความสุขมากๆนะ เธอได้อิสระเต็มที่แล้ว
ไม่มีชั้นมาคอยผูกเธอไว้แล้วนี่นา ดูแลตัวเองด้วยนะ
ไม่มีชั้นมาคอยดูแลแทบทุกอย่างให้เธอแล้ว
อยู่กับเพื่อนให้สนุกล่ะ ชั้นจะอยู่ห่างๆตรงนี้ รอดูเธอมีความสุขแล้วกันนะ
ส่วนชั้นก็คงต้องเดินต่อไป ด้วยแรงของตัวเอง ....
ขอบคุณนะไผ่ ขอบคุณจริงๆ ^^
